Wouter de Koning
Altijd 17

Uitgeverij Boven Peil


Ik zit tegenover Wouter de Koning, auteur van ‘Altijd 17’, zijn debuut als schrijver, in een café in Rotterdam. Hij oogt nog ontspannen, maar ik weet dat zijn boek veel teweeg gaat brengen en dat er straks veel op hem af gaat komen. In ‘Altijd 17’ blikt hij terug op de zelfmoord  van zijn schoolvriendin en de intense periode daarvoor en vooral achteraf. Het boek is prachtig geschreven en neemt de lezer mee in het hoofd van een jongeman, alle verwarring, maar ook in het hoofd van de schrijver nu, zoveel jaren verder. 


Waarom schreef je ‘Altijd 17’ eigenlijk, en ook na al die tijd?


Nou ja, omdat het eerder niet lukte. Ik heb het eerder geprobeerd, kan ik terugkijken, kan ik terughalen wat daar nou gebeurd is, maar het verhaal kon er pas nu zijn denk ik.


Waarom wilde je terugkijken? 


Omdat je toch antwoorden wil geven. Dat kan niet, dat snap ik.


Antwoorden aan wie?


Aan haar. 


Zij is er niet meer.


Nee, klopt, maar dat betekent niet dat ze er niet meer is. En er is sowieso een plek waar ik haar regelmatig bezoek en dan heb ik gewoon een gesprek met haar. Voor mij werkt dat. En dan probeer ik haar ook mee te nemen waar ik nu sta. En dan kom je ook weer terug op wat er toen was. Dat wat er toen was na haar zelfmoord is niet altijd even duidelijk, want ik was ‘numb’, een mooi Engels woord, maar dat was ook zo. Er kwam nagenoeg niets binnen.


Je bezoekt haar nu nog; is jouw boek dan een verwerking en misschien wel het verhaal van jou om haar te vertellen over hoe het voor was en nu is?


Ja, haar meenemen waar ik nu sta. Maar dan moet je soms terug naar: waar stond ik eigenlijk? 


Toen je het schreef dacht je toen ook gelijk: dit is iets voor de mensen van nu? Mensen die overwegen zelf ook zo’n beslissing te nemen?  


Nee, nee. ik had wel mensen die mee lazen en die dan zo’n vraag stelden: wie is de doelgroep voor dit boek? Wat is je doel? Maar dat wist ik niet. Ik was zelf ermee aan het stoeien. Ik schreef het vooral in de eerste plaats voor mijzelf. Om het een plek te geven. 


Het boek gaat natuurlijk over die jonge jongen die dacht, handelde of niet handelde uit een zekere onmacht. Natuurlijk ben ik verder in de tijd en zou ik er nu anders in staan, anders handelen, maar dat doet er niet toe. Dit is het verhaal van toen. 


Wat ik mooi vind aan je boek is dat je de persoon die je toen was heel goed beschrijft en herkenbaar maakt voor lezers. Het is die jonge vent waar de gebeurtenissen te groot waren om te bevatten. Alles leek wel een wolk van niet begrijpen, niet verstaan, en alles voltrekt zich, nou ja, je noemde net zelf het woord ‘numb’ al. 


Ja, en nu zoveel jaar verder kan ik wel zeggen dat het beter wordt als je ouder bent. Dat je meer grip krijgt op het leven. Dus geef je zelf tijd zou ik nu aan jonge mensen willen zeggen. Het leven als je jong bent kan zo intens zijn, de gevoelens zijn soms zo heftig, dat je er ook geen kant mee op kunt. Met ernstige gevolgen dus. 


Wat hoop je dat er met je boek gaat gebeuren?


Als ik er een concreet beeld bij zou moeten maken, dan hoop ik dat mensen in gesprek gaan met elkaar. En dan niet zo bang meer zijn om gevoelens samen te delen. Leeftijd maakt dan niet uit. Deel het met elkaar. Kom in gesprek. Niet om met z’n alleen in de put te gaan zitten, maar wel om te erkennen dat we daar allemaal weleens hebben gezeten. Niet alles is ‘shiny happy’, en dat moeten we ook tegen elkaar zeggen. 


Dus ga nou eens naast elkaar zitten?


Ja. En luister nou gewoon. Verder even niets. Geen commentaar, geen goede bedoelingen. Luisteren. Laat iemand het hele verhaal dan maar vertellen. Daar komt altijd veel meer uit dan als je vragen gaat stellen. 


Ik denk dat de druk op jonge mensen vandaag de dag enorm is om alleen hun beste kant te laten zien aan de wereld. We zijn heel erg schuw met wat er niet lukt. Vertel elkaar het hele verhaal. Onze eerste vraag aan elkaar moet niet meer zijn wat je doet, bijvoorbeeld in je werk of wat je studeert. Laten we niet meer vragen naar elkaars scorekaart. Maar vraag naar naar wie je bent. Echt bent. 


Ron van Es


Koop het boek hier

YouTube

YouTube inhoud kan niet getoond worden met je huidige cookie-instellingen. Selecteer "Toestemmen & tonen" om de inhoud te zien en de YouTube cookie-instellingen te accepteren. Meer info kun je lezen in onze Privacyverklaring. Je kunt je altijd weer afmelden via je cookie-instellingen.

Toestemmen & tonen